Wil je jezelf voorstellen?
Alain, ik ben 59 jaar en ik ben supervisor op het gebied van micro-elektronica. Ik ben op 10-jarige leeftijd begonnen met fietsen in clubverband en ben daarna lid geworden van verschillende fietstoerclubs in de omgeving van Grenoble. Wielrennen is een echte passie van me, als renner en als toeschouwer. Ik volg het professionele wielrennen op de voet en reis de Tour-wegen wanneer ik maar kan!
Wat motiveerde je om aan een toerfietstocht door de Alpen te beginnen?
Ik woon zelf in de Alpen, in Vizille, de stad van wijlen Thierry Claveyrolat. Ik fiets regelmatig over de Alpenpassen in de buurt van waar ik woon (Alpe d'Huez, Galibier, Glandon, Iron Cross...), en ik wilde de Savoyard- en Haut-Savoyardpassen en de Zuidelijke Alpen ontdekken. En dan was de Route des Grandes Alpes® een droom, vanwege de moeilijkheidsgraad en de mythische kant... Ik hou van een uitdaging!
Hoe heb je jezelf georganiseerd?
Ik had vier fietstassen - twee voorin en twee achterin.
Mijn kinderen vergezelden me naar Thonon-les-Bains en tien dagen later kwam mijn vrouw me ophalen in Menton.
Wat de maaltijden betreft, hield ik het simpel: ik lunchte willekeurig langs de route, in een relais of bakkerij, en het avondeten werd gekookt in de studio's die ik had gehuurd.
Uitrusting voor Route des Grandes Alpes®
Jouw beste herinnering? De slechtste?
Mijn beste herinnering? Dat ik midden in een wielerwedstrijd zat (de Haute Route des Alpes) op de Col des Saisies. Meer dan 500 renners van over de hele wereld haalden me in, velen juichten me toe, elk in hun eigen taal, terwijl ze me zagen worstelen met mijn 30 kilo zware fiets.
Het slechtste moment? De Italiaans-Franse grens oversteken, tussen Susa en Briançon, in de stromende regen op de Col de l'Echelle.
Uw tiercé des cols?
- Col de la Bonette voor de moeilijkheidsgraad en het indrukwekkende landschap.
- Col de Turini, de afdaling met zijn verschrikkelijke haarspeldbochten!
- Cormet de Roselend, voor de schoonheid van het gebied.
Een anekdote?
Toen ik de voet van de Col de Vars bereikte, was ik bijna niemand gepasseerd. In de verte naderden twee motoren. Het had de dag ervoor flink geregend en de streek was getroffen door verschillende modderstromen.
De eerste motor was nog maar vijftig meter van me vandaan toen de motorrijder viel. Zijn motor gleed uit en kwam een paar meter van mij tot stilstand. Gelukkig was ik meer geschrokken dan gewond. Maar dat tafereel liet een blijvende indruk op me achter en ik dacht er elke keer aan als ik daarna motorrijders tegenkwam.
Tussen veeleisende bergpassen, wisselende weersomstandigheden en onverwachte ontmoetingen door, blijft deze toertocht op de Route des Grandes Alpes® voor Alain een groots moment van sport, ontdekking en jezelf overtreffen.