Het aftellen is begonnen. Woensdag 1 juli, om 4 uur ’s ochtends, vertrekken Nathalie en Loubna vanuit Thonon-les-Bains om een eerste record voor een vrouwenduo op de Route des Grandes Alpes te vestigen. Een kort gesprek in de laatste momenten voor de grote sprong.
Hoe voelen jullie je nu, een paar dagen voor de start?
Nathalie: Het is de stilte voor de storm. Alles is klaar. We staan in de startblokken. Sinds zondag maken we alleen nog maar korte ritjes, nooit langer dan twee uur fietsen. En de afgelopen drie dagen hebben we volledig uitgerust. Het doel is om zo fris mogelijk aan de start te verschijnen.
Loubna: Ik heb nog één dag om de laatste details te regelen: de opladers, de Franse stekkers, al die kleine dingen waar je aan moet denken voor een project als dit. Daarna ga ik echt even helemaal loskoppelen. Als ik merk dat de stress een beetje toeneemt, ga ik mediteren en veel visualiseren. Ik probeer me voor te stellen hoe ik me zal voelen na twaalf uur fietsen…
De training kun je je makkelijk voorstellen. Denkt men minder aan de hele logistiek?
Nathalie: Dinsdag halen we een Mercedes-busje op dat onze uitvalsbasis zal zijn. Achter de drie voorstoelen wordt de achterkant van het voertuig omgebouwd tot een mini-mobiele werkplaats met een grote gereedschapskist, twee sets wielen voor elk van ons…
De organisatie rust op de schouders van twee begeleidsters, Valérie en Constanze. Ze zullen ons niet continu volgen. We hebben een zeer nauwkeurige „tijdlijn“ opgesteld met ontmoetingspunten om de twee of drie uur voor bevoorrading. Als we tussendoor kleine mechanische problemen hebben, kunnen we die zelf oplossen.
Loubna:
Er schuilt een mooi menselijk verhaal achter dit team. Allereerst wil ik benadrukken dat Nathalie ongelooflijk goed werk heeft verricht bij de voorbereiding. Daarnaast is Constanze een jeugdvriendin die ik al ken sinds we acht jaar oud waren. Ze heeft me al bij verschillende Ironman-wedstrijden begeleid. Met een groep vriendinnen wisselen ze elkaar regelmatig af om me tijdens wedstrijden te komen aanmoedigen. Ze weten precies wat ze op het juiste moment moeten zeggen!
Valérie is een vriendin die ik pas sinds kort ken. Constanze en zij kennen elkaar nog niet, maar ze vullen elkaar heel goed aan: de ene is wat rustiger, de andere houdt van festivals, reizen en genieten van het leven. Ik ben er zeker van dat dit heel goed zal gaan.
Jullie zijn toch niet met z’n vieren?
Nathalie: Nee! Mijn man, Fabien, gaat ook mee op avontuur. Maar hij maakt geen deel uit van onze ondersteuningsploeg. Hij fietst ook van Thonon naar Nice, op de mountainbike, volgens zijn eigen route. We zullen elkaar ongetwijfeld af en toe tegenkomen, maar ieder beleeft zijn eigen avontuur.
Hoe bereid je je voor op een meerdaags fietsavontuur?
Nathalie: Met alles wat we meenemen, zouden we een heel dorp kunnen voeden... We hebben een hele doos met sportvoeding en iedereen heeft ook nog een eigen kratje met ‘troostvoedsel’: Haribo, madeleines, Snickers, Tuc... Alles wat goed is voor het moreel. Ons doel is om tussen twee bevoorradingspauzes ongeveer 350 gram koolhydraten binnen te krijgen.
Ook de maaltijden zijn gepland: een pauze van zo’n dertig minuten rond het middaguur, een echte maaltijd voordat we ’s avonds weer een of twee uur verder fietsen, pizza of een pastagerecht. De nachten zullen erg kort zijn, tussen 23.00 uur en 3.00 / 3.30 uur ’s ochtends. Bij het ontwaken staat alles klaar in een klein tasje: het schone fietsshirt, de fiets, een eerste licht ontbijt met broodjes met chocoladestukjes. Onderweg nemen we een tweede, steviger ontbijt.
Loubna: Voor mij is er nog een kleine extra beperking: ik eet glutenvrij. Ik neem dus mijn eigen brood en crackers mee... Het is iets ingewikkelder als je op bakkerijen moet rekenen. En ik weet nu al dat ik tijdens de inspanning vooral zin zal hebben in hartige dingen.
Ligt jullie route helemaal vast?
Nathalie: Nog niet helemaal. De eerste nacht brengen we waarschijnlijk door in Bourg-Saint-Maurice. Daarna zijn er verschillende scenario’s mogelijk, afhankelijk van ons tempo voor de tweede nacht: een hotel in Cervières of Arvieux, en dan de laatste nacht in Saint-Sauveur-sur-Tinée of Valdeblore. Als alles volgens plan verloopt, hopen we zaterdag tussen 11.00 en 17.00 uur in Nice aan te komen.
Het weer zou redelijk mild moeten zijn. Misschien vallen er woensdagochtend een paar druppels en zijn de temperaturen op hoogte wat fris.
Wat bezighoudt jullie vandaag het meest?
Loubna: Een enorme opwinding. Ik heb het gevoel dat dit avontuur prachtig gaat worden. Ik ga het beleven samen met Nathalie en mijn vriendinnen. Ik hou van spanning, ik kijk ernaar uit om de zonsopkomsten en zonsondergangen in de Alpen te zien. Ik heb nog nooit ’s nachts gefietst. Ik heb nog nooit zo’n afstand in één keer afgelegd. Ik wil een kant van mezelf ontdekken die ik nog niet ken…
En hoe dichter het vertrek nadert, hoe meer bemoedigende berichten ik krijg. Een vriendin uit Val-d’Isère komt zelfs met ons mee de Iseran beklimmen. Ik voel dat dit avontuur nu al meer is dan alleen een sportieve uitdaging. Het wordt een mooi verhaal over verbondenheid tussen vrouwen.
Eigenlijk is dat ook de reden waarom ik dit project aan Nath heb voorgesteld, die binnen enkele seconden ‘ja’ zei.