„Problemen oplossen, meerdere dingen tegelijkertijd regelen, je voortdurend aanpassen… veel vrouwen doen dit al dagelijks in hun leven. En in de ultracyclingsport zijn deze kwaliteiten van onschatbare waarde. ” Met hun uitdaging op de Route des Grandes Alpes brengen Nathalie en Loubna een bredere boodschap over de rol van vrouwen in het ultracyclisme.
Hoe nemen vrouwen hun volwaardige plaats in binnen het ultracyclisme?
Nathalie:
Dankzij bepaalde kwaliteiten die daarbij essentieel zijn. Bij ultralopen gaat het natuurlijk om het fysieke aspect, maar vooral ook om het mentale aspect: geduld, consistentie, luisteren naar je lichaam, het vermogen om met emoties, ongemak of mentale vermoeidheid om te gaan.
Natuurlijk hebben mannen vaak nog steeds een voordeel wat betreft pure kracht, vooral op de fiets. Maar bij zeer lange inspanningen hangt de prestatie niet meer alleen af van het vermogen in watt. Ze hangt ook af van slaap, voeding, herstel, de mentale weerbaarheid en het vermogen om uren of dagen lang helder te blijven denken. En op die vlakken worden de verschillen tussen vrouwen en mannen enorm kleiner.
U zegt dat de ultraloop in de eerste plaats een mentaal avontuur is…
Loubna:
Ja, want bij ultralopen word je voortdurend geconfronteerd met het onbekende. En in het licht van dat onbekende zijn er drie essentiële zaken: het omgaan met angst, het vermogen om problemen op te lossen en het omgaan met pijn.
Als mentale coach beschouw ik angst als iets normaals. Het is er om ons te laten weten dat we onze vertrouwde zone verlaten. Het gaat er dus niet om de angst weg te nemen, maar om te leren ermee te leven en je erop voor te bereiden. Veel vrouwen kunnen hier heel goed mee omgaan. Maar vaak blijven ze steken in de fase van de angst en durven ze niet verder te gaan.
Wat zijn volgens u vandaag de dag de belangrijkste belemmeringen voor vrouwen?
Nathalie:
Naar mijn mening is de belangrijkste belemmering niet fysiek. Het is vooral mentaal of cultureel. Veel vrouwen durven de stap niet te zetten omdat ze zich in die werelden niet helemaal op hun plek voelen.
Er is ook een gebrek aan rolmodellen. Toen ik met ultralopen begon, waren er bepaalde vrouwen die me enorm inspireerden, zoals de Française Nathalie Baillon. Zien dat andere vrouwen dit soort avonturen tot een goed einde brengen, helpt enorm om je er een voorstelling van te maken.
En dan zijn er nog alle vragen rond de nacht, slaap of eenzaamheid. ’s Nachts alleen fietsen of een paar uur langs de kant van de weg slapen blijft voor vrouwen vaak intimiderender dan voor mannen.
Denkt u dus dat de ultraloop de kaarten tussen mannen en vrouwen een beetje opnieuw schudt?
Loubna:
Ja, dat denk ik wel. Natuurlijk speelt fysieke kracht een rol. Maar hoe langer de inspanning duurt, hoe belangrijker andere kwaliteiten worden: veerkracht, mentale uithoudingsvermogen, het omgaan met energie, slaap, pijn of onvoorziene omstandigheden.
Problemen oplossen, meerdere dingen tegelijkertijd regelen, je voortdurend aanpassen… veel vrouwen doen dit al dagelijks in hun leven. En bij de ultra krijgen deze kwaliteiten enorm veel waarde.
Blijven de mechanische aspecten voor veel vrouwen een belemmering?
Loubna:
Ja, dat kan nog steeds een belemmering zijn. Zelf ben ik, ook al kan ik de basiszaken zoals het verwisselen van een binnenband wel aan, technisch gezien nog niet helemaal op mijn gemak. En het idee om ’s nachts in mijn eentje langs de kant van de weg te staan met een ingewikkelder defect, kan duidelijk voor stress zorgen.
Nathalie:
We hebben een fietsgemeenschap voor vrouwen opgezet met fietstochten, trainingen en ook technische workshops: een wiel verwisselen, basismechanica, fietsonderhoud…
En we zien een echte vooruitgang. In het begin wisten veel deelnemers niet hoe ze een lekke band moesten repareren. Tegenwoordig zijn er vaak meerdere vrouwen die dat heel snel kunnen oplossen.
En eerlijk gezegd is dit niet alleen een kwestie voor vrouwen! Veel mannen weten ook niet per se hoe ze hun fiets moeten repareren.
Wilt u ook een andere manier laten zien om prestaties te beleven?
Nathalie:
Ja, absoluut. Je kunt ambitieus zijn zonder per se alle mannelijke normen van extreme prestaties over te nemen. Je kunt sterk, vastberaden en toegewijd zijn… en tegelijkertijd menselijk, authentiek en soms ook kwetsbaar blijven.
Het is niet de bedoeling om de indruk te wekken dat wat wij doen onbereikbaar of ‘bovenmenselijk’ is. Integendeel. Als ons project andere vrouwen kan inspireren om hun eigen avontuur aan te durven, dan is dat al heel mooi.
Je legt ook veel nadruk op het begrip team en delen…
Loubna:
Ja, want ultralopen wordt vaak voorgesteld als iets heel eenzaams dat draait om individuele prestaties. Wat wij willen laten zien, is dat je dit soort avonturen ook kunt beleven in een sfeer van samenhorigheid en wederzijdse steun. Deze uitdaging met Nathalie past helemaal in die gedachtegang: samen vooruitgaan, elkaar steunen en met z’n tweeën iets opbouwen.
Welke boodschap willen jullie met dit project overbrengen?
Nathalie:
Ik zou vrouwen willen zeggen dat je durft te dromen in het groot. Wacht niet tot je je perfect voelt of helemaal klaar bent om de sprong te wagen. We sporten veel, maar we zijn geen professionals. En toch gaan we iets heel ambitieus proberen.
Loubna:
En ik wil graag laten zien dat je op elke leeftijd kunt blijven leren en ontdekken. Er zijn nog heel veel dingen die ik tijdens dit avontuur ga ontdekken, zoals 's nachts lange afstanden fietsen of meerdere dagen achter elkaar op de fiets doorbrengen.