Thibaut Clément: De 7 Majors in 16 uur en 06 minuten!

360 km, > 10.000 m D+, 7 legendarische passen allemaal boven de 2000 m: Izoard (2360 m), Agnel (2744 m), Sampeyre (2284 m), Fauniera (2481 m), Lombarde (2350 m), Cime de la Bonnette (2802 m), Vars (2108 m). Op 9 augustus 2025 beklom Thibaut Clément ze allemaal in volledige autonomie in iets meer dan 16 uur, waarmee hij de best bekende tijd met bijna 1 uur en 15 minuten verbeterde. Hier blikken we terug op deze buitengewone dag, die werd gekenmerkt door een bijna fatale hittegolf en een nauwgezet beheer van de inspanningen vanaf de eerste pedaalslag tot zonsondergang.

Thibaut, waarom de 7 Majors?

Ieder jaar stel ik mezelf een doel. In 2023 stak ik Corsica over met de GT20. In 2024 was het de Route des Grandes Alpes. Dit jaar wilde ik de legendarische route van de 7 Majors rijden, zowel voor de uitdaging als om passen en landschappen te ontdekken die ik nog niet kende. Bovendien is het altijd stimulerend om een nieuwe mijlpaal op een benchmarkroute te zetten.

Hoe is de datum bepaald?

Ik had niet echt een keuze. Tussen mijn werk, mijn vakantie, de Tour de la Réunion in september en andere wedstrijden door, viel de beschikbare datum midden in een hittegolf. Gelukkig wist ik, met veel passages boven de 2000 meter, dat ik een beetje verkoeling zou vinden.

Waarvandaan vertrok je en hoe laat begon je aan deze recordpoging over de 7 majors?

Op zaterdag 9 augustus om 6 uur 's ochtends vanuit Briançon. Ik mikte op een aankomst rond 22.00 uur. Het idee was om bij het eerste licht te vertrekken en bij het laatste licht te finishen. Ik heb er de nacht ervoor geslapen. Ik stond om 4.30 uur op om goed te ontbijten en hield me aan mijn vertrektijd. Ik voelde meteen dat mijn benen goed waren en dat het een geweldige dag zou worden!

Welke uitrusting heb je ingepakt?

Een frametas met een reparatieset en voeding: repen, gels en gezouten compotes, plus een bananenbrood dat ik in drie porties heb opgegeten en isotonische zakjes. In totaal was het bijna 4kg. Versnaperingen onderweg: Orangina + bosbessentaart voor de Bonnette, en twee croissants aan de voet van de Col de Vars. Het enige dat ik meenam was een klein winddicht/Gore-Tex-jack voor in de afdalingen en bij storm.

Wat was mijn totale gewicht?

Ik weeg 74 kg. De fiets met verlichting en GPS was 8 kg. De fietstas was 4. Totaalgewicht: 86 kg.

Hoe ging het eerste deel van de cursus?

De Izoard ging snel voorbij, het kostte me 30 minuten minder dan toen ik de Route des Grandes Alpes overstak. Ik daalde af naar de Queyras en sloeg linksaf naar de Col Agnel, prachtig in de laagstaande zon. Na een lange afdaling in Italië volgde de Col de Sampeyre: 14 km aan meer dan 8%, over een smalle maar goede weg.

Wat was de moeilijkste pas?

La Fauniera, in Italië, net na de Col de Sampeyre. Erg ongelijk, op een smalle weg die niet goed "meegeeft", met grindpassages en pauzes in het stijgingspercentage van 20%, een beetje zoals de Col de la Loze.

Waar heb je tijd gewonnen of verloren?

Ik heb tijd verloren op de afdalingen vergeleken met mijn voorspellingen, maar ik heb tijd gewonnen op de hellingen. In augustus is er vrij veel verkeer en moet je extreem waakzaam blijven. Bovendien waren sommige wegen niet in erg goede staat. Ik merkte al snel dat ik overgeleverd was aan een kuil, die een lekke band kon veroorzaken. Soms maakte grind de balans van de fiets onstabieler, vooral met de zwaai van mijn frametas. Dus ik beperkte de risico's in de afdaling zoveel mogelijk.

In de tweede helft van het parcours kreeg je een hitteberoerte op de Lombarde-klim, aan de Italiaanse kant?

Er was geen schaduw op de klim en ik verbrandde flink op mijn hoofd. Op de top: hoofdpijn, rillingen, verlies van helderheid, trillende benen, waarschijnlijk een zonnesteek. Tijdens de afdaling naar Isola wist ik zelfs de naam van de volgende pas niet meer...

Hoe reageerde je?

Ik stopte bij een fontein en doopte mijn hoofd erin. Daarna ging ik een bar binnen om een Orangina te drinken en een bosbessentaart te eten. Dit was niet gepland, want ik was alleen gaan eten. Maar ik moest mijn duizeligheid kalmeren zodat de Bonnette geen kruisweg zou worden.

Hoe was de beklimming van de Col de Bonnette?

Ik had nog steeds hoofdpijn en heb geen aspirine genomen. Ik ging omhoog in de energiebesparende modus: 235 W in plaats van 270 W op de andere cols. Ik ben twee keer gestopt om mijn hoofd af te spuiten. Ik was echt bang dat een zonnesteek me zou dwingen om te stoppen voor een dutje van een uur, dus ik deed mijn best. Toen de hitte afnam, kon ik weer in een normaal ritme komen.

Het einde van de dag?

Na de afdaling van de Bonnette was er nog de Col de Vars, de "Petit Poucet" van de dag, voordat ik richting Guillestre dook en terugkeerde naar Briançon. Het ging niet al te slecht. Nou ja... De grote moeilijkheden, de zonnesteek en de hoogte, lagen grotendeels achter me.

Une belle nouvelle marque ?

Au total, j’ai roulé 15 h 25 min 18 s, pour 16 heures et 6 minutes de temps total, soit presque une heure quinze de moins que la meilleure marque enregistrée. Finalement, mon coup de chaud m’a obligé à m’arrêter 40 minutes au lieu de 30 minutes prévues !