Ze zijn de Alpen overgestoken en ze vertellen het verhaal...
Mijn naam is Louis, ik ben 29 jaar oud en ik heb van jongs af aan een passie gehad voor wielrennen, ongeacht de discipline (weg, mountainbike, baan).
Ik begon met fietsen op 10-jarige leeftijd met mijn eerste FFC-licentie (Fédération Française de Cyclisme). Ik ging van jaar tot jaar vooruit tot ik op mijn 18e/19e het nationale niveau bereikte. Toen besloot ik te stoppen omdat ik de training te eentonig en te intensief vond...
Ik begon weer met fietsen.
7 jaar later begon ik aan langeafstandstriatlon en ik genoot echt van de driedubbele inspanning, vooral in de Ventouxman, de XL-triatlon op l'Alpe d'Huez en de beroemde Alpsman!
Ik doe nu al 2 jaar aan langeafstandswielrennen en ik denk dat ik eindelijk heb gevonden wat ik echt leuk vind in de wielerwereld.
Waarom dit ultra-afstand project?
Vorig jaar heb ik de Race Across France 1100 km gereden en ik vond het vooral leuk om in de Alpen te rijden, ondanks de moeilijkheidsgraad.
Dit jaar kon ik de lange route van de Race Across France (2400 km) niet doen, dus besloot ik vanuit Thonon les bains naar Hendaye te gaan via de Alpen en de Pyreneeën, waarbij ik ook de overstap per fiets maakte (1750 km met 38000 m klimmen in 9 dagen).
Ik wilde dat mijn route uitdagend zou zijn en hoe kan ik dat beter doen dan via de Grote Alpenroute! (en benen haha)
Wat was je route voor het alpiene deel van je reis?
Ik heb de Route des Grandes Alpes® gevolgd omdat deze langs vrijwel alle hoogste wegen in de Alpen voert.
Vertrek vanuit Thonon-les-bains naar Les Gets, dan de Col de la Colombière, dan de Col des Aravis, de Col des Saisies, de Cormet de Roselend, de Iseran, de dubbele Télégraphe/Galibier, de Izoard, de Col de Vars, de cime de la Bonette, de Col de saint Martin en de Col de Turini. Van de 42 cols die ik tijdens mijn ultra ben overgestoken, lagen er 16 in de Alpen, en niet in de laatste plaats omdat sommige daarvan boven de 2000 meter lagen.
Ik weet dat ik op deze Route de France niet de enige ben.
Ik weet dat je op deze Route des Grandes Alpes® via Barcelonnette de Col de la Cayolle en andere passen kunt doen, maar ik moest absoluut de Col de la Bonette over, de hoogste weg van Europa. Daarom koos ik ervoor om over deze prachtige pas te gaan :)
Het is een mythische route voor zowel fietsers als motorrijders, dus het leek me belangrijk om hem te doen.
Hoe heb je je logistiek georganiseerd?
Mijn ouders brachten me de dag voor de start naar Thonon, volgden me voor de 1750 km en we kwamen 9 dagen later samen terug. Ze volgden me omdat ik een documentaire wilde maken over mijn reis, en ze deden het geweldig achter de camera!
Wat mijzelf betreft, ik had een stuurtas met mijn 1-persoons tent (geen dekbed of grondzeil) waarin ik uitrustte, een kleine tas op het frame voor mijn papieren, geld, masker, binnenband, enz. en een zadeltas waarin ik mijn warme kleren en een paar andere dingen (kabels, mueslirepen, enz.) bewaarde.
Wat de lampen betreft, die moest ik meenemen.
Ik gebruik Lezyne 1300XL's, die krachtig genoeg zijn om 's nachts goed te zien en waarvan de batterij lang meegaat.
Ik heb niet veel eten meegenomen en ben regelmatig gestopt bij bakkers (de beste vriend van een hongerige fietser, haha!). Ik heb voornamelijk quiches, pizza's en gebakjes gegeten.
Wat is jouw trifecta van Cols?
De 3 passen waar ik het meest van genoten heb waren de Iseran, Vars en Bonette
.
De Iseran, die ik al kende, is echt een andere plek. Maanachtige sfeer, steenachtige landschappen, koud, wind, lang... maar een waar genot als je de top bereikt :)
Op de Col de Vars weet je dat je van regio verandert. De vegetatie is niet hetzelfde en je kunt zien dat je dichter bij het zuiden komt. De laatste 3 km zijn prachtig, met zeer "groene" landschappen!
Een speciale vermelding voor La Bonette: alleen al het zien van het bord van 2802 m op de top geeft je het gevoel dat al je vorige inspanningen zijn vergeten. Het is een rustige plek, met een adembenemend uitzicht op de Alpentoppen.
Herinneringen en anekdotes...
Beste herinnering:
Ik heb veel goede herinneringen, maar er is er één die er duidelijk uitspringt. De zonsondergang op de top van de Col de la Bonette! MAGNIFICENT! Behalve dat we een 360° uitzicht hadden op alle omringende bergtoppen, hadden we het geluk om veel steenbokken, veel marmotten en een sublieme roze-oranje lucht te zien!
Anecdote:
Op 1 km van de top van de Col de Vars brak ik de derailleurhanger van mijn Trek..... Gelukkig waren mijn ouders in de buurt om me naar een fietsenwinkel in Embrun te brengen die de juiste derailleurhanger voor mijn fiets had. Naar de winkel gaan, de beugel vervangen en terug naar de pas kostte ons 's middags zo'n 2/3 uur... Helaas, dit zijn de gevaren van 'mechanische' sporten, maar zonder deze probleempjes zou het te gemakkelijk zijn, nietwaar? haha