Ze zijn de Alpen overgestoken en ze vertellen het verhaal...
Éric, kun je jezelf voorstellen?
Ik ben Eric, een 58-jarige fietser met een handicap: op 15-jarige leeftijd is mijn rechtervoet geamputeerd na een ongeluk. Ik trap nu elke dag met mijn prothese en dat gaat best goed!
Ik ben op mijn 47e vrij laat begonnen met fietsen, met wekelijkse cyclosportieve uitstapjes. Daarna ben ik gaan hardlopen zonder het fietsen op te geven: ik fiets elke dag naar mijn werk, om boodschappen te doen, in het weekend en tijdens de vakanties...
Waarom een toertocht door de Alpen?
Ik fiets al 8 jaar, zo'n beetje overal in Frankrijk en Europa. Als bergliefhebber ben ik in 2020 in 12 dagen door de Savoie en Haute Savoie gefietst, en daar heb ik echt van genoten.
Dus in de zomer van 2021 probeerde ik de GTA als rondtrekker, met mijn spierfiets (Kona Sutra) en 17 kg bagage. Ik deed de route in 17 dagen, in een heel rustig tempo, afwisselend rustend en sightseeing.
Voor dit jaar wilde ik mezelf overtreffen, de uitdaging aangaan om al deze passen te beklimmen en te verbinden met een volgeladen fiets, en ik werd niet teleurgesteld! Ik werd ook gemotiveerd door de diversiteit van de route, de grote open vlaktes, het prachtige landschap en de bergsfeer.
Welke route en waarom?
Ik koos de klassieke route: Col des Saisies, Val-d'Isère, de Télégraphe, de Galibier (zwaar), Briançon, Barcelonnette, de Col de la Cayolle, Turini en Castillon.
Ik volgde ook een variant om te gaan rusten (en zwemmen!) bij Lac de Serre-Ponçon, een paar stops en omwegen ook in de Beaufortain (Arêches en zijn beroemde Col du Pré!), Barcelonnette en Sospel, waar ik van hield ...
Hoe was je georganiseerd?
Ik had mijn auto achtergelaten in Thonon-les-Bains, was teruggekomen met de nachtbus van Nice naar Lyon, gevolgd door een Lyon-Geneva met de trein, en tot slot Genève-Thonon-les-Bains met de fiets! Een beetje lastig om terug te komen met bus en trein...
Ik heb alle topos van de passen met afstanden en hoogteverschillen uitgeprint en de zeer goed gemaakte, superpraktische IGN Route des Grandes Alpes®-kaart gekocht.
Ik sliep op de camping, er is altijd plaats voor een fiets! Ik durfde niet te bivakkeren, omdat we door nationale parken rijden wilde ik het zekere voor het onzekere nemen.
Je beste herinnering? Slechtste herinnering?
Het beste deel/de beste delen: het plezier om al die bergpassen over te steken en te genieten van een aantal prachtige, welverdiende afdalingen.
Het ergste: de eerste dag van Thonon-les-Bains naar Cluses onder stortbuien van water, ijskoud aangekomen en ik had twee dagen nodig om alles te drogen!
Wat is uw trifecta van passen? Waarom?De ingewikkelde Col du Pré, met zijn prachtige uitzicht op de Roselendam. De moeilijke Galibier, een klein huzarenstukje voor mij, en de hele mooie Col de la Cayolle.
Een anekdote om te delen?
Niet echt een anekdote, vooral leuke en talrijke ontmoetingen.
Langzaam fietsen! Geen snelheidsrecords op de beklimmingen met mijn beladen fiets, vaak aan 5 km/u als de hellingen 10% zijn waardoor je echt van het landschap kunt genieten, marmotten of steenbokken tegenkomt.
Ik heb ook 1 uur kletsend met een jogger meegereden, je gaat zeker niet snel maar dat maakt niet uit, het laat je ontdekken!
Een anekdote om te delen?