Ze zijn de Alpen overgestoken en ze vertellen het verhaal...
Kun je jezelf voorstellen?
Wij zijn Dominique en Pierre Juveneton. Wij runnen een fitnesscentrum gebaseerd op het concept "Vasten en Wandelen", l'Amandier, in de Drôme. We hebben een passie voor reizen, waaronder sinds een paar jaar elektrisch fietsen.
Wat motiveerde jullie om aan een toertocht door de Alpen te beginnen?
Voor onze 60e verjaardag hebben we onszelf de uitdaging gesteld om een grote fietstocht door de Alpen te maken. Geïnspireerd door twee vrienden die Frankrijk zijn overgestoken op de Via Francigena, hebben we deze zomer in juli de stoute schoenen aangetrokken.
Welke route en waarom?
We waren van plan om een volledige Alpenoversteek te maken met de Route des Grandes Alpes, maar we werden afgeschrikt door de logistiek om van ons huis naar het startpunt in Thonon te komen, en dan vanuit Nice weer terug naar huis. Daarom kozen we voor een lange rondreis vanaf thuis.
Dag 3: Col d'Ornon - Saint-Jean-d'Arves
Dag 4: Saint-Jean-d'Arves - Valloire
Dag 5: Valloire - Cervières
Dag 6: Cervières - Abriès - Mont-Dauphin
Dag 7 : Mont-Dauphin - Barcelonette
Dag 8: Rustdag in Barcelonnette
Dag 9 : Barcelonnette - Col de la Cayolle - Barcelonnette
Dag 10: Barcelonnette - Saint-André-les-Alpes
Dag 11 : Saint-André-les-Alpes - Cruis
J12 : Cruis - Sainte-Jalle
D13 : Saint-Jalle - Lozeron
Een totaal van 900 km met 15000m positieve stijging en 25 cols.
Wat voor soort organisatie?
We vertrokken elk met een elektrische fiets uitgerust met fietstassen.
We verbleven in accommodaties langs de route (hotels of bed & breakfasts). Voor de maaltijden kozen we voor picknicks tussen de middag en restaurantmaaltijden 's avonds.
We hadden geen problemen met het inladen van onze fietsen in de accommodaties die we bezochten. Het was niet altijd makkelijk omdat onze accu's niet van het frame afkomen en de gastheren waren erg meegaand als het ging om het aansluiten. Soms konden we ook opladen tijdens onze lunchpauze, vooral in de Sherpa winkel in Abriès.
Je beste herinneringen? De minst goede?
Gelukkige herinneringen zijn onder andere:
- De afdaling van de Col du Galibier, heel luchtig, met bloemen en buitengewone landschappen. Het gevoel van vliegen over de bergen!
- Onze escapade op de Col de la Cayolle, ongetwijfeld de mooiste pas op onze route
.
- Het kruisen van paden met toerfietsers zoals wij die de Route des Grandes Alpes doen, of onze neef Lionel die een lus deed in de Maurienne.
Minder goede kant:
- De Maurienne-vallei, die in aanbouw is met de TGV hogesnelheidslijn, en vrij onaangenaam om te rijden
.
- De beklimming van de Col du Télégraphe met te veel voertuigen, vooral motoren.
En daartussen: De Col de la Croix de Fer(Versant Sud): de zwaarste route met hele kilometers van gemiddeld meer dan 10%. Een helse klim en een helse trots!
Wat is jouw trifecta van passes en waarom?
La Cayolle: voor de rustige, natuurlijke sfeer en het landschap.
Le Galibier: voor de zeer coole klim met alle fietsers die je begroeten op de top en de prachtige afdaling.
L'Izoard : Ook voor de rust en het prachtige landschap aan zowel de noord- als zuidkant.
Een anekdote?
We kwamen zonder batterij te zitten op onze 2e etappe. Stressvol op dat moment omdat we wisten dat we het moeilijk zouden krijgen... Maar heel leerzaam voor de rest van onze reis omdat we het energieverbruik zo goed mogelijk konden beheren en 80 tot 100 km autonomie konden halen met 1000 m D+.
We zijn erg blij dat we dit op een elektrische fiets hebben kunnen doen. Het is een briljante manier van reizen, waarmee we bergpassen kunnen beklimmen die we nooit voor mogelijk hadden gehouden op een spierfiets, en waarmee we kunnen reizen zonder dat we ons aan het eind van de dag uitgeput voelen. Het geeft ons een geweldig gevoel van vrijheid!